Poprawiasz dane przy właściwej kartotece
Formularz obejmuje dodatkowe pola identyfikacyjne, kraj oraz kod pocztowy. Na widoku SIO pracownik sprawdza rekordy wymagające uzupełnienia i przechodzi do edycji konkretnego dziecka.
Po poprawieniu danych pracownik może ponownie przygotować zestawienie zamiast nanosić tę samą zmianę w kilku plikach.
Pracownik widzi, które dziecko wymaga uzupełnienia, otwiera jego kartotekę i poprawia konkretny brak. Nie musi wyszukiwać tej samej osoby w arkuszu pomocniczym i później przenosić poprawki z powrotem do systemu.
Braki sprawdzasz przed przygotowaniem zestawienia
Na widoku SIO pracownik filtruje rekordy wymagające uwagi i sprawdza brakujące informacje. Może przejść przez listę przed wygenerowaniem pliku, zamiast odkrywać problemy dopiero po rozpoczęciu dalszej pracy z zestawieniem.
Po każdej korekcie wraca do aktualnego widoku i sprawdza, czy pozostały kolejne braki. Taki proces pomaga uporządkować dane identyfikacyjne i adresowe bez tworzenia dodatkowej checklisty poza kartotekami dzieci.
Jedną poprawkę wykorzystujesz przy kolejnych zadaniach
Gdy pracownik uzupełnia kraj, kod pocztowy albo inne potwierdzone pole przy dziecku, kolejne zestawienie korzysta z aktualnej kartoteki. Nie musi nanosić tej samej korekty osobno w każdym eksporcie.
Dane potrzebne do SIO pozostają częścią profilu dziecka, obok informacji wykorzystywanych przez placówkę w codziennej pracy. Uprawniony pracownik poprawia je tam, gdzie zespół będzie ich później szukał.
Placówka publiczna przygotowuje dane bez osobnej tabeli
Dyrektor lub administracja może podzielić pracę na czytelne kroki: sprawdzić listę braków, poprawić kartoteki i przygotować zestawienie. Każda zmiana zostaje przy właściwym dziecku, a nie tylko w jednorazowym pliku roboczym.
Po eksporcie nadal pracujesz na aktualnych kartotekach
Przygotowanie zestawienia nie tworzy drugiego źródła informacji o dzieciach. Gdy rodzic zgłosi zmianę adresu albo pracownik uzupełni brakujące pole, poprawia kartotekę, z której placówka korzysta także przy następnym eksporcie.
Administracja może wrócić do listy braków przed kolejnym terminem raportowym i sprawdzić bieżący stan. Nie odtwarza poprzedniej tabeli roboczej ani nie zastanawia się, czy wszystkie poprawki zostały przeniesione do systemu.